Sonra kayınvalidemin sesini duydum, öfkeli ve sinirli:

— Kendi suçun. Hak ediyorsun!

Sonra hafif bir inilti geldi, o kadar acı verici ki nefesim kesildi. Dayanamadım ve yatak odası kapısını açtım.

İçeride gördüğüm şey kanımı dondurdu Î Î

Adam yüzüstü yatıyordu, yüzü ellerinin arasında gömülü. Ve kayınvalidem yatağın yanında oturuyor, sırtına bir şey yapıyordu. Ancak yaklaştığımda anladım — ona

i – neler batırı ordu. Ger ek, ince, metal i – neler…Ayrıntılar diğer syfada…Haberin devamını okumak için gorsel üzerınden diğer syfaya geçiş yapınız.

Kayınpederimin sırtında garip mavimsi izler fark ettim

— Ne yapıyorsun?! — diye bağırdım.

Kayınvalidem başını kaldırdı, tamamen sakin:

— Ne yaptığımı mı sanıyorsun… Onu tedavi ediyorum. Sırtı ağrıyor, biliyorsun. Bir arkadaşım akupunkturun yardımcı olduğunu söyledi. Biz de deniyoruz. Ona işe

inanamayarak ona baktım.

— Ama sen doktor değilsin! Bunu eczane iğneleriyle yapamazsın! Sterilite, bilgi gerektirir… Ciddi zarar verebilirsin! Bu yüzden bütün o morluklar var!

Gizemli izlerin arkasındaki gerçek buydu: hastalık yok, düşme yok… sadece ikisinin anlamadan başvurduğu tehlikeli, yeteneksiz kendi kendine tedavi.

Son iğneyi dikkatlice çıkardım ve kararlı bir şekilde söyledim:

Yarın gerçek bir doktora gidiyoruz. Artık deney yok.