Tufan gerçekte kimdi?
Akşam olduğunda kocasının eve dönmesini bekledi. Kapının açıldığını duyar duymaz ayağa kalktı.
“Tufan, artık bana gerçeği anlatmanı istiyorum. Sen aslında kimsin?”
Tufan uzun süre cevap vermedi. Sonra Zehra’nın önünde diz çöktü, iki elini avuçlarının arasına aldı ve titreyen bir sesle konuştu:
“Aslında bunu henüz öğrenmemen gerekiyordu. Ama artık sana yalan söyleyemem.”
Zehra’nın kalbi yerinden çıkacak gibi atıyordu.
Tufan derin bir nefes aldı.
“Zehra, babanın beni neden özellikle seçtiğini biliyor musun? Çünkü yıllar önce benim kim olduğumu çok iyi biliyordu. Ama bilmediği bir şey vardı… Ben de senin ailene ait öyle bir sır öğrendim ki, ortaya çıktığında hiçbirinizin hayatı eskisi gibi olmayacak.”
Zehra korkuyla kocasının ellerini sıktı.
“Nasıl bir sır?”
Tufan’ın vereceği cevap, Zehra’nın yalnızca geçmişini değil, bütün geleceğini değiştirecekti…
Zehra’nın öğrendiği gerçeğin ve verdiği kararın tamamı“Zehra, babanın beni neden özellikle seçtiğini biliyor musun? Çünkü yıllar önce benim kim olduğumu çok iyi biliyordu. Ama bilmediği bir şey vardı… Ben de senin ailene ait öyle bir sır öğrendim ki, ortaya çıktığında hiçbirinizin hayatı eskisi gibi olmayacak.”

Zehra, Tufan’ın ellerini bırakmadı. Sesi titriyordu.“Benden daha ne sakladınız? Ben zaten ömrüm boyunca karanlıkta yaşadım. Bari sevdiğim insan bana doğruyu söylesin.”

Tufan başını eğdi.“Babamla senin baban eskiden ortaktı. Köydeki un fabrikasını birlikte kurmuşlardı. Babam öldüğünde ortağı bütün borçları onun üzerine yıktı. Annemle ben evsiz kaldık. Baban, beni hâlâ o günkü çaresiz çocuk sanıyor.”“Peki sen gerçekten dilenmiyor muydun?”“Bazen caminin önünde oturuyordum. Para istemek için değil, babamın eski çalışanlarıyla konuşabilmek için. Köye neden döndüğümü kimsenin öğrenmesini istemiyordum.”

Zehra elini çekti.

“Yani benimle evlenmek de planının bir parçası mıydı?”

Bu soru küçük evin içine taş gibi düştü.

“Hayır,” dedi Tufan. “Baban seni benimle evlendirmek istediğinde reddettim. Sonra onun seni nasıl aşağıladığını duydum. Sana başka bir çıkış yolu bırakmadığını anlayınca kabul ettim. Ama seni tanıdıktan sonra, yaptığımın doğru olup olmadığını her gün düşündüm. Sana gerçeği söylemeliydim.”Zehra ayağa kalktı. Kapıya kadar yürüdü, durdu.“Beni korumak için bile olsa, benim yerime karar vermeni istemiyorum. Bir daha asla.”

Tufan sessizce, “Haklısın,” dedi.O gece ilk kez birbirlerinden uzak uyudular.

Sabah olduğunda Tufan masanın üzerine kalın bir dosya bıraktı. Zehra kâğıtları göremiyordu ama dosyanın ağırlığını hissediyordu.“Bunlar ne?”“Annenin ölümünden önce düzenlediği belgelerin kopyaları. Bir de sana bırakılmış bir ses kaydı var.”Zehra’nın nefesi kesildi.“Annemin… sesi mi?”Tufan eski bir kayıt cihazının düğmesine bastı. Önce cızırtı duyuldu. Sonra ince, yorgun ama sıcacık bir kadın sesi odayı doldurdu.“Benim güzel kızım Zehra… Eğer bir gün bu kaydı dinlersen bil ki sen dünyaya geldiğinde hiç korkmadım. Ellerini ilk tuttuğumda yalnızca seni sevdim.” devamını okumak için
Ayrıntılar diğer sayfada haberimiz detayındadır..HABERİN DEVAMINI OKUMAK İÇİN FOTOĞRAF ÜZERİNDEN DİĞER SAYFAYA GEÇİŞ YAPINIZ.